Awak tunggu sebab awak takut saya tak datang?
Sebenarnya, saya cemas. Saya risau mak awak mungkin sembunyikan awak.
Jadi saya boleh larikan diri lagi.
Memandangkan saya dah buat sekali, bukankah saya boleh buat kali kedua?
Jangan bergurau.
Macam mana nenek awak?
Mari pergi.
Hyeong, awak datang?
Yi Gyeong dah sampai, Mak.
Selamat sejahtera, Mak.
Kamu dah sampai.
Macam mana keadaan nenek?
Dia dah tak bahaya sekarang,
tapi doktor kata kita patut bersedia.
Mak, saya pergi dulu.
Hyeong, Nuna...
Masuklah jumpa dia.
Baik.
Ru Mi nuna, saya ini.
Apa? Yi Gyeong kembali?
Gang In, awak cakap awak di mana?
Nenek, Yi Gyeong dah sampai.
Nenek, saya datang.
Gang Ju, nenek ada benda nak cakap dengan dia.
Awak berdua bercakaplah.
Saya akan keluar.
Saya suruh awak datang sebab saya nak jumpa awak kali terakhir.
Kerana tak beritahu mak lebih awal, saya minta maaf.
Saya harap mak boleh faham.
Kita boleh bercakap tentangnya nanti.
Mak cakap ianya untuk kebaikan saya, kan? Cara mak menjaga rumah itu selama ini.
Walaupun itu cuma kepercayaan karut,
saya tak membenci mak.
Cuma bila saya atasi ketakutan itu,
saya harap mak awak terima realiti ini segera.
Awak datang.
Ini mesti susah untuk awak.
Saya harap mak awak boleh sembuh segera.
Terima kasih atas perhatian awak.
Awak mesti sangat terkejut,
tapi saya juga sangat risau.
Nasib baik, tuhan perhatikan mereka dan mereka kembali dengan selamat.
Apapun, banyak benda berlaku sekarang.
Kita boleh bincang tentang situasi budak-budak lain kali.
Kita buat begitu.
Mak, saya akan pergi ke ruamh mak petang ini.
Awak akan menerima hukuman, jadi bersedia.
Ya. Saya akan bersedia.
Hati-hati pulang.
Jumpa awak nanti.
Saya ini.
Ya, saya masih di hospital.
Presiden ada di hospital. Jang Yi Gyeong pun ada di hospital.
Betul ke?
Kalau saya asyik tanya, orang akan fikir yang saya ini pengintip.
Tapi, apa yang berlaku? Beritahu saya.
Itu... Saya tak boleh beritahu awak.
Jin Ju, awak sukakan Presiden, kan?
Awak ini memang tak tahu apa-apa. Jangan merepek.
Jadi kenapa awak tak boleh beritahu saya?
Saya tak tahu. Saya tak tahu.
=Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi...=
Apa nak buat? Pengurus Yi Hyeon pun aku tak dapat hubungi.
Patutkah aku hubungi polis?
Tak.
Mak cakap itu untuk kebaikan saya, kan? Cara mak jaga rumah itu selama ini.
Walaupun itu cuma kepercayaan karut,
saya tak bencikan mak.
Mak.
Saya ada benda nak beritahu.
Pergi uruskan semuanya. Pastikan tak ada masalah.
Ya, saya faham.
Mak, Gang Ju dah sampai!
Dia tak akan campak saya keluar, kan?
Kalau dia campak awak keluar, saya akan ikut awak.
Tolong terima ini, Mak.
Kamu fikir sejambak bunga boleh buatkan saya maafkan awak?
Mak.
Kerana buatkan awak risau, saya minta maaf.
Walaupun kami buat kesilapan,
saya akan bahagiakan dia lebih lagi,
dan kami akan hidup bahagia.
Tolong maafkan kami dan berikan keizinan mak.
Mak.
Dia satu-satunya anak saya, tapi Yi Gyeong ini memang teruk.
Saya tak pernah sangka dia akan bertindak di belakang saya begini.
Sebab itu mereka kata tak guna ada anak perempuan.
Dia akan abaikan mak sendiri untuk larikan diri dengan lelaki.
Mak, kami akan buat baik kepada mak mulai sekarang.
Tolong jaga Yi Gyeong saya.
Dia dah tinggalkan pelukan saya.
Saya mengharapkan awak, Presiden Choe.
Terima kasih, Mak.
Hapuskan dia senyap-senyap. Jangan lupa tutup mulut awak.
Bukankah kita pernah bekerjasama sebelum ini?
Du Rim!
Oppa!
Awak tak apa-apa?
Cepat bangun. Kita kena pergi.
Macam mana tikus ini boleh masuk sini?
Tak guna!
Du Rim, lari!
Lari, Du Rim! Cepat lari!
Mari sini.
Oppa!
Tak guna.
Oppa!
Oppa! Oppa!
Baik. Saya akan ke sana.
Di hospital, nenek cakap apa kepada awak?
Awak nak tahu?
Rahsia.
Awak tak cakap benda pelik, kan?
Apa boleh mak buat?
Sesuatu yang penting muncul, jadi mak kena keluar.
Ada masalah di syarikat?
Bukan begitu. Jangan risau.
Habiskan makan malam kamu dan bersembang sekejap sebelum pergi.
Jangan keluar. Relaks.
Yi Gyeong, mak akan balik segera.
Awak tak apa-apa?
Panas!
Awak makan macam budak-budak.
Tapi, saya tak tahu bila,
setiap kali saya pegang tangan awak, ketakutan saya akan hilang.
Saya rasa saya nak habiskan kehidupan saya dengan awak disisi.
Kalau awak rasa bersalah, jadi saya betul-betul rasa macam tak ada peluang.
Saya akan tunggu awak... di bucu, sampai awak datang.
Macam mana awak boleh biarkan ini berlaku?
Saya minta maaf, Presiden.
Macam mana ini boleh berlaku? Berikan saya penerangan.
Kenapa ini jadi tak terkawal?
Itu...
Saya tanya macam mana ini boleh berlaku!
Biar saya jawab.
Awak tak sangka kita akan berjumpa di sini, kan?
Saya juga terkejut,
yang kita akan berjumpa di tempat begini.
Malah lebih menakjubkan adalah budak yang duduk di hadapan bilik pembedahan itu.
Dia anak awak, kan?
=Ya, Mak.=
Kamu dah makan malam?
Ya. Mak Yi Gyeong masakkan banyak makanan yang sedap.
=Yi Gyeong disebelah kamu, kan? Boleh mak bercakap dengan dia?=
Ya, Mak.
Kamu dah banyak bekerja keras, Yi Gyeong.
=Apa maksud mak? Ini bukannya kerja.=
Baik. Gang Ju dan kamu, bergembiralah.
=Baik. Selamat tinggal.=
Na Du Rim. Dia datang dari Namhae.
Kalau saya teka dengan betul,
awak bawa dia sebagai pengganti selepas majlis perasmian Gang Ju.
Yang mengatakan sumpah cintanya bersama Gang Ju juga bukanlah Yi Gyeong, tapi anak itu.
Awak tutup mata dan telinga kami, dan gunakan nyawa budak itu sebagai pajak gadai.
Inikah rancangan awak untuk mencuri posisi menantu Kumpulan Taeyang?
Bukankah awak yang bermain dengan nyawa Yi Gyeong dari mula?
Sejak mula, awak tak pernah menginginkan Yi Gyeong untuk menantu awak.
Awak terlalu tamak, dan itulah masalah sebenarnya.
Orang yang dapat lebih daripada yang mereka layak,
akhirnya menderita sendiri.
Saya tak nak banyak bising tentang situasi ini.
Kalau awak biarkan ianya senyap sendiri, saya tak akan teruskan lebih jauh.
Akhirnya, semuanya selesai.
Awak tahu yang awak tak boleh ambil masa lama sangat, kan?
Berikan saya jawapan awak sebelum esok.
Saya akan jawab sekarang.
=Sebelum saya mati, saya ada benda nak cakap.=
Apa yang saya nak cakap,
jangan terkejut.
Ini kisah 30 tahun lalu, ayah Gang Ju dan isteri pertamanya.
Selepas majlis perkahwinan,
mereka pergi ke vila untuk berbulan madu.
Saya pun ke sana.
Saya nak pastikan.
Selepas malam pertama sebagai isterinya, apa yang akan berlaku kepada dia?
Tapi saya terkejut melihat yang dia sebenarnya sihat dan hidup.
Dalam diari itu, dia ada tulis sesuatu yang menakjubkan.
Sumpahan keluarga mereka tak betul.
Kami ada buat perjanjian yang kalau isteri pertamanya mati,
Myeong Hui saya boleh menggantinya dan kekalkan posisi itu.
Tapi isterinya selamat dan masih hidup.
Saya cuma fikirkan Myeong Hui saya kehilangan posisinya,
dan tanpa berfikir...
Untuk kebahagiaan anak saya...
Cuma untuk anak saya, yang baru berusia 20 tahun,
Yang dah habiskan setiap hari memikirkan ayah Gang Ju...
Dalam beberapa saat, saya langgar anak orang... Nyawa orang...
Ini muka surat terakhir diarinya.
Kesilapan terbesar yang awak dan saya buat
adalah mempercayai sumpahan itu.
Nasib baik, peluang untuk membetulkan kesilapan itu memihak kepada saya.
Itu semua terima kasih kepada mak awak.
Kalau fakta ini diketahui satu dunia,
tak perlu dicakapkan lagi, keluarga awak...
dan malah Kumpulan Taeyang, awak rasa apa akan jadi?
Ah, saya rasa awak mesti nak tahu.
Du Rim anak itu, kenapa dia selamat malam itu.
Saya pun tak nak situasi ini semakin bertambah.
Kita cuma perlu biarkan perkahwinan ini jadi begitu.
Berbanding dengan kami, benda yang awak akan hilang adalah lebih banyak.
Saya pasti awak faham.
Awak juga sedar yang masalah ini tak boleh tunggu lama sangat.
Awak ada sampai esok.
Sejak semalam, rasanya macam kita dalam ribut.
Gelombang yang besar dah lepas sekarang, kan?
Bukankah saya dah cakap?
Kemarahan mak saya akan mencari macam salji.
Sebenarnya, saya lebih risaukan abang awak daripada mak awak.
Awak tahu abang awak sangat menakutkan?
Abang saya?
Abang memeng begitu ke?
Bila lelaki nak keluar dengan adiknya,
mereka tengok dia macam pencuri?
Kadang-kadang saya rasa dia macam pemangsa yang nak makan saya.
Oppa awak...
Tak... Sekarang saya patut panggil dia hyeongnim saya, kan?
Beritahu hyeongnim yang saya nak minum dengan dia tak lama lagi.
Baik.
Sejak bila tangan buruk awak jadi begitu lembut?
Saya baru lepas rawatan di kedai kuku hari ini.
Keluarga awak mungkin sedang tunggu. Awak patut pergi.
Awak mungkin tak tidur lena malam semalam, kan?
Sekarang kita dah tak perlu risau apa-apa, pergi tidur.
Gang Ju, awak pun.
Saya pergi dulu.
Jangan keluar. Sejuk.
Pergi masuk dalam.
Du Rim! Apa yang berlaku?
Macam mana Yi Hyeon?
Jin Ju.
Doktor, macam mana abang saya?
Kami dah buat semua yang kami boleh, tapi cuma masa boleh menentukan.
Jin Ju... macam mana dengan abang saya?
Disebabkan saya. Disebabkan saya.
Apa boleh saya buat untuk dia? Apa saya boleh buat?
Sumpahan keluarga mereka tak betul.
Semua ini, cuma ujian untuk mencari cinta sejati.
Sekarang aku boleh kekal disisinya selamanya.
Aku isteri paling bahagia dalam dunia.
Kalau fakta ini diketahui satu dunia,
tak perlu dicakap, keluarga awak...
malah Kumpulan Taeyang, awak rasa apa akan jadi?
Tuan muda, awak baru balik?
Tuan muda, tahniah!
Selama ini, awak mesti merana.
Kami lebih gembira berbanding semasa anak kami berkahwin.
Berani! Tegas! Yakin!
Awak memang bergaya. Sangat hebat!
Kenapa awak begini?
Kematian pun tak dapat hentikan cinta abadi.
Aigoo. Sangat romantik.
Sila masuk. Pengerusi sedang menunggu awak.
Baik.
Awak patut dengar cakap saya.
Saya dah balik, Ayah.
Terima kasih kerana percayakan saya, ayah.
Bagus.
Sangat banyak bintang.
Oppa?
Teruk sangat ke dia terluka?
Di mana hospital itu?
Mak dah cakap Du Rim ada di sana.
Tak bagus kalau kamu jumpa dia.
Mak!
Yi Hyeon yang inginkannya! Jangan rasa bersalah dengan dia.
Dengan cita-cita yang tinggi, kadang-kadang pengorbanan kecil kena dilakukan.
Sekarang kita cuma perlukan mak Gang Ju untuk kibarkan bendera putih dan mengalah.
Kemudian semuanya akan selesai.
Oppa, kenapa awak tidur banyak sangat?
Tolong, buka mata awak.
Saya ada banyak benda nak cakap.
Saya tahan banyak sangat, ianya akan meletup.
Banyak sangat sampai saya tak tahu nak mula dari mana.
Oppa.
Yi Hyeon oppa.
Saya tahu yang awak akan buat keputusan yang betul.
Tolong umumkan Yi Gyeong sebagai menantu Kumpulan Taeyang secara rasmi.
Awak boleh buat pengumuman perkahwinan atau sidang media.
Apa saja cara yang awak pilih,
tolong ambil tindakan untuk umumkannya secara rasmi.
Sudah tentu.
Tapi macam awak tahu, nenek Gang Ju sakit teruk.
Ini bukan masa yang tepat untuk kami semua.
Tolong tunggu sekejap.
Kami akan buat pengumuman rasmi tak lama lagi.
Bukannya saya tak percayakan awak,
tapi kebenaran yang saya pegang lebih dahsyat daripada awak, awak tahu, kan?
Bila perjanjian dibuat, biasanya pihak yang banyak rugi lebih banyak bebannya.
Apa lagi yang awak mahu? Tolong cakap.
Pulangkan syer awak dalam Pembinaan 5-bintang kepada saya.
Alihkan syer peribadi awak dalam Kumpulan Taeyang kepada Yi Gyeong.
Awak patut tunjukkan sekurang-kurangnya begitu banyak keikhlasan.
Baru saya boleh percayakan awak dan tahu awak menerima Yi Gyeong sebagai menantu.
Satu benda lagi.
Tolong pastikan dana untuk membantu Pembinaan 5-bintang ada di tempatnya.
Ah! Dan...
Budak Du Rim itu tak boleh muncul didepan Presiden Choe lagi.
Saya percaya yang awak boleh uruskan situasi itu.
Makan satu suap.
Kau tak tidur. Kau tak makan.
Kalau ini berterusan, apa akan berlaku kalau kau pengsan?
Macam mana dengan nenek?
Jangam risau.
Aku dah beritahu dia yang Yi Hyeon cedera di tapak pembinaan.
Selepas kau balik dari Namhae, kau pergi menjaga dia.
Itu yang aku beritahu dia.
Mari makan. Kau kena kekalkan tenaga kau.
Kau perlukan tenaga untuk jaga Yi Hyeon.
Oppa! Oppa!
Oppa! Yi Hyeon oppa! Oppa!
Jin Ju! Cepat panggil doktor! Cepat!
Oppa! Oppa! Apa nak buat? Oppa!
Oppa! Bangun! Oppa!
Doktor! Cepat!
Sediakan perangsang jantung.
Doktor, abang saya elok tak?
Kami cuba ambil tindakan, jadi jangan risau.
Panggil pakar cardiologi.
Oppa! Yi Hyeon oppa! Oppa!
Kami tertipu dengan luarannya dan tak melihat didalamnya.
Pada usia yang kami patut mengetahuinya, saya tertipu dengan kepercayaan karut.
Nampaknya macam kehidupan saya dalam kabus.
Pada saat ini, siapa yang saya boleh salahkan?
Untuk mempercayai khabar angin itu dengan begitu yakin adalah kebodohan saya dan saya bencikan diri saya kerananya.
Untuk kamu dan saya duduk bersama begini,
hari ini adalah kali terakhir.
Saya tak ada banyak benda nak cakap.
Jangan muncul depan Gang Ju lagi.
Macam awak mati dan tanpa bernafas,
pergi hidup dengan senyap.
Sebagai pertukaran, saya akan lindungi kamu.
Saya akan pastikan yang pihak Yi Gyeong tak akan ganggu kamu lagi.
Tak kira apa yang berlaku kepada saya,
tapi melukakan Yi Hyeon oppa begitu,
saya tak boleh maafkan itu.
Kemaafan...
itu adalah untuk kegunaan orang yang berkuasa berikan kepada orang yang lemah.
Awak fikir awak ada kuasa begitu?
Saya sangat tak faham...
Kenapa awak biarkan mereka terlepas begini?
Saya tak akan ganggu Gang Ju.
Pada mulanya, saya cuma nak berada disisi Gang Ju,
jadi saya nak beritahu kebenaran.
Tapi tak lagi.
Tapi untuk kebaikan Gang Ju, awak tak boleh menerima ini.
Sebab saya boleh lepas pandang benda ini adalah sebab saya tak ada kuasa.
Saya tak tahu apa cerita dalamnya, tapi saya tak boleh lakukannya.
Orang yang buat salah patut dihukum.
Saya sanggup menerima hukuman saya.
Kalau bukan sekarang, tak akan ada peluang lain.
Awak masih nak kekalkan posisi menantu Kumpulan Taeyang untuk awak sendiri?
Awak cuba puaskan ketamakan awak dengan menerima hukuman?
Saya dah cakap.
Saya bukan buat benda ini untuk pertahankan Gang Ju.
Saya tak nak awak dan Gang Ju terlibat macam mana pun.
Gang Ju dan awak memang dari dunia yang berbeza.
Awak tak boleh bersama atau terlibat dalam apa saja cara.
Saya suka Gang Ju, dan bukan sebab dia seorang pewaris.
Kalau dia seorang lelaki biasa,
kalau begitu... Mungkin dia boleh jadi milik saya.
Sejak saya lahir sampai sekarang,
saya tak pernah menyesal dilahirkan oleh mak dan ayah saya.
Tapi selepas saya jatuh cinta dengan Gang Ju,
saya harap saya dilahirkan sepadan dengan dia.
Itu lebih hebat.
Saya pernah berfikir begitu.
Tapi sekarang, saya rasa sangat bersalah kepada ayah dan mak,
yang ianya pernah terfikir.
Saya mengharapkan awak.
Kalau awak muncul depan Gang Ju,
dia akan terluka.
Hilang.
Macam awak tak pernah wujud.
Buat untuk kebaikan Gang Ju.
Kenapa mak buat begitu?
Mak tak patut lakukannya untuk saya.
Saya yang buat mak jadi penjahat. Macam mana saya nak hidup begitu?
Saya cuma nak mak bangga saya sebagai anak mak.
Tapi apa ini?
Saya jasi punca mak rosakkan hidup mak.
Mak.
Mak minta maaf, Myeong Hui.
Semuanya salah mak.
Mak yang buat kamu jadi begini.
Salah mak kamu percaya kepada sumpahan keluarga itu.
Tolong maafkan mak kamu yang bodoh dan tak berguna ini.
Jangan berlapar dan jangan lupa makan.
Kamu tak boleh hilang tenaga semasa kamu sedang menjaga seseorang.
Jangan risau, nenek.
Pengurus Jang Yi Hyeon bukanlah orang yang akan mengalah dengan mudah.
Saya pasti dia akan bangun dan sihat semula tak lama lagi.
Sudah tentu. Dia orang yang sangat kuat.
Saya pergi dulu. Jangan keluar, nenek.
Baik. Pergilah.
Dia tak nampak macam hantu. Dia sememangnya masih hidup.
Apa yang berlaku di sini?
Jaga Yi Hyeon.
Nampaknya orang yang Yi Hyeon perlukan sekarang bukan kami, tapi awak, Du Rim.
Kalau awak nak, awak boleh bawa Yi Hyeon lari.
Saya boleh carikan tempat yang baik untuk merawat Yi Hyeon.
Jangan berpura-pura awak buat ini untuk kebaikan dia!
Awak cuma nak saya hilang dari pandangan!
Awak fikir ini berlaku kepada Yi Hyeon disebabkan saya?
Kalau awak tak tamak, ini tak akan berlaku.
Betul.
Sebab saya nak bersama dengan Gang Ju, semuanya jadi begini.
Mungkin saya tamak dan ini hukuman saya.
Saya mula sedar betapa kejamnya realiti sebenarnya.
Yang ada lebih menakutkan daripada sumpahan keluarga.
Melihat manusia menghancurkan manusia lain seperti raksasa mengejar ketamakan.
Walaupun mereka pakai kulit manusia, mereka bukanlah manusia sebenar.
Ada satu benda yang awak kena ingat.
Kalau awak berubah hati,
saya boleh jamit keselamatan nenek awak dan kawan awak, Jin Ju.
Saya rasa awak sangat kasihan.
Selepas awak abaikan anak awak dan hancurkan nyawa orang,
apa yang awak akan dapat?
Awak tak akan faham,
sebab awak daripada dunia berbeza dengan kami.
Kalau semua orang dalam dunia awak begitu,
saya tak akan jadi sebehagian daripadanya walaupun diberikan duit.
Awak semua mungkin tak nak saya jadi sebahagian dunia awak,
tapi saya pun tak nak terlibat dengan awak semua!
Dan saya tak akan maafkan awak.
Saya tak boleh nak maafkan diri saya sebab tamak.
Macam mana saya nak maafkan awak semua?
Sampai saya boleh maafkan diri saya sendiri,
saya akan bayar semula apa yang saya hutang kepada Oppa,
walaupun saya tak tahu kalau saya boleh bayarnya dalam kehidupan ini.
Abang awak tak jawab soalan saya. Dia sibuk ke?
Saya tak beritahu awak ke?
Ada beberapa aduan di tapak pembinaan di Dubai,
jadi dia ke sana kelmarin.
Saya nak sangat berjumpa dengan dia.
Memandangkan dia di luar negara, dia akan pergi lama, kan?
Ya. Dia telefon tadi,
dan dia kata dia nak minum dengan awak selepas dia balik.
Tak mengapa. Ekspresi saya, suara saya, bunyi nafas saya...
saya harap awak tak ingatinya.
Kalau awak boleh gembira dengan orang yang bukan saya,
itu dah mencukupi.
Jaga diri. Selamat tinggal.
Lama tak jumpa, Ru Mi.
Kan. Awak memang dah lama tak jumpa saya.
Walaupun saya tak boleh cakap yang sama.
Saya dah ucapkan tahniah kepada Gang Ju, jadi tak perlulah.
Awak nampak bagus. Nampak sangat gembira.
Terima kasih.
Tapi kenapa awak tak pakai cincin? Bukankah awak ada cincin pasangan?
Awak seorang saja pakai?
Oppa, awak tak letak cincin itu pada tangan perempuan lain, kan?
Saya cuma bergurau.
Macam mana boleh dalam dunia ini ada lelaki yang tak kenal perempuan yang dia cinta?
Presiden, saya akan tinggalkan dokumen yang awak kena tandatangani di sini.
Cincin awak... apa berlaku kepadanya?
Itu...
Awak tak sembunyikannya supaya awak masih boleh pura-pura bujang, kan?
Saya minta maaf. Saya tertinggalnya di rumah.
Awak agak pelik.
Di vila sebelum ini, awak cakap awak ada benda nak cakap.
Apa yang awak nak cakap?
Tak ada apa-apa.
Apa maksud awak tak ada apa-apa? Awak nampak serius.
Awak tak simpan lelaki di mana-mana, kan?
Cukuplah itu, Choe Gang Ju.
Mari pergi. Mak dan ayah awak mungkin sedang menunggu.
Nenek, saya dah balik.
Kamu dah balik?
Kamu nampak separuh mati. Kamu sakit ke?
Saya tak sakit. Cuma penat sedikit.
Ini sangat sedap. Sangat liat.
Siapa bawa ini? Aku kena makan di sana kadang-kadang.
Kenapa awak datang ke sini lagi?
Tak guna, awak dapat banyak makanan untuk dimakan.
Untuk 100 tahun, saya tak makan semangkuk nasi pun sebagai makanan.
Jadi makanlah ini.
Awak mengejek saya?
Macam mana awak nak saya makan makanan manusia yang tak bersih ini?
Saya buat kesilapan yang teruk. Tolong maafkan saya!
Nampaknya saya tak dapat makan apa-apa pada tahun ini juga.
Budak itu tak dapat nak panjat dinding tinggi dunia sebenar.
Itu, bila awak dah nyatakannya sekarang... Izinkan saya tanya satu benda.
Bukankah awak kata sesuatu yang buruk akan berlaku kepada anak itu?
Tapi, saya nampak dia masih hidup dan sihat.
Jadi?
Macam mana awak boleh cakap dengan saya masa depan yang salah?
Kalau reputasi saya tercalar, awak akan bertanggungjawab?
Tak guna, berani awak! Awak tak patut bergaduh dengan saya.
Kalau awak tak sukakannya, saya boleh pergi ke tempat lain.
Kalau awak tinggalkan saya begini, apa saya nak buat?
Saya dah buat dosa besar! Saya betul-betul minta maaf!
Awak tak abaikan saya, kan?
Jadi awak kena datang semula... ya?
Ayah suka?
Sudah tentu ayah suka.
Bila ayah pergi berjalan, ayah boleh pakai begini.
Bila ayah pergi berjalan, jangan lupa ajak saya.
Baik. Kalau ayah ada kawan nak bersembang, ayah tak akan bosan.
Mak, cuba pakai.
Yi Gyeong berjalan dalam pasaraya 3 kali sebelum dia beli.
Dia angkut saya sekali untuk 2 jam.
Ya, biar saya tengok awak pakai.
Gang Ju berikan sedikit petunjuk. Dia kata mak sukakan selendang.
Cubalah, mak.
Nanti.
Cubalah.
Mak cakap nanti.
Mak, jangan benci sangat dengan saya.
Saya tak mengharapkan hubungan mak-anak yang rapat.
Tapi saya harap mak tak abaikan saya, atau benda akan jadi sangat janggal di sini.
Jadi?
Nenek tak nak benda jadi tak selesa untuk mak.
Nenek dah buat segalanya untuk mak.
Mak pun sama.
Untuk mencari orang yang sepadan dengan Gang Ju,
mak nak mempermainkan nyawa saya.
Sekarang mak kena bayar harganya.
Bila awak mula melukis?
Sejak di sekolah rendah.
Awak ini sebenarnya siapa?
Kenapa awak ketawa?
Awak tak ingat ke masa itu?
Awak sedang buat persembahan seorang diri, melompat di sana sini.
Saya seorang saja yang dapat melihatnya. Sedih betul.
Janganlah kita bercakap tentang masa lalu.
Tapi, saya rasa awak tak nak ingat masa lalu awak.
Ya, saya tak ingat apa pun.
Betulkah? Patutkah saya tolong awak ingat?
Apa yang awak buat?
Awak masih tak ingat?
Kenapa awak buat begini?
Patutkah saya tutup pintu lagi sekali?
Apa dia?
Makanan dah sedia...
Kita patut keluar.
Awak tak lapar ke?
Mari kita makan mi udon.
Selamat menjamu selera.
Awak sebenarnya makan benda ini?
Cuba sikit.
Saya tak boleh makan soondae. Saya pening kepala bila baunya.
Saya ingat awak gilakan soondae.
Jadi jangan makan. Ada lebihan untuk saya.
Awak ingat tempat ini?
Dalam banyak-banyak persembahan pelik awak,
saya rasa yang terbaik adalah di sini.
Awak pakai kot bulu yang besar itu
yang boleh buat orang rasa panas walaupun di Kutub Utara.
Saya dengan kawan saya buat 'manhwa cosplay'.
Cosplay, awak tahu...
Apa awak rasa? Saya seksi, kan?
Ah. Saya sangat bencikan sejuk.
Saya rasa saya ingat yang hari itu sangat sejuk.
Dan... apa benda pelik atas kepala awak itu?
Topi itu.
Mak saya berikan topi itu semasa saya habis belajar.
Ianya istimewa buat saya.
Dan juga, awak risau ianya terkena baju awak,
jadi awak tak sentuh langsung kek yang saya belikan untuk awak.
Saya belikan awak kek organik.
Ianya sangat sedap! Kek ini mencari didalam mulut!
Gang Ju, cuba sikit.
Macam mana saya nak makan benda itu di sini?
Tapi memandangkan awak belikan untuk saya,
saya habiskannya di rumah.
Jangan risau.
Kita patut pergi sekarang.
Yang terakhir... Ada satu lagi benda penting yang berlaku di sini.
Apa... Lagi?
Awak... siapa?
-=Sedutan Episod Seterusnya=-
Awak bukan Jang Yi Gyeong yang saya kenal.
Kalau Gang Ju tahu yang awak wujud, jadi...
Anggap awak tak tahu. Tolong buat begitu.
Awak tahu perempuan mana yang saya pakaikan cincin. Jawab soalan saya.
Jang Yi Gyeong.
Awak hidup dengan selesa dalam dunia ini.
Malah hati awak boleh diganti dengan wang.
Sedarlah! Awak pewaris Kumpulan Taeyang!
Kalau masalah berlaku, keluarga kita boleh hancur dalam sekelip mata!
Saya cuba padamnya, tapi tak boleh...
Lepaskan saya.
Oppa!
-=Episod 11=-
Apa dia cakap?